Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Περι Αρχιεπισκόπου και λοιπής επικαιρότητας

Καλά, άμα δεν ξανα φανώ συνεπής στο ραντεβού μας να με φτύσετε.
Χτες είπα να μπω το πρωί στην μπογκόσφαιρα, όπως είχα υποσχεθεί, και να γράψω αυτά που κατέβασε το μικρό μυαλό μου (έχω και απο αυτό, αλήθεια λέω) αλλά μετά σκέφτηκα (και εκεί το έκαψα τελείως απο την προσπάθεια) να τελειώσω πρώτα κάτι στο αρχείο της δουλειάς. Και μετά πλάκωσε κόσμος, είχα και μάθημα το απόγευμα και δεν πρόλαβα.

Πολλοί με ρώτησαν στον ανθόκηπο γιατί δεν σχολίασα τα φοβερά, σημαδιακά γεγονότα των ημερών, που τραντάζουν τα θεμέλια της κοινωνίας και σοκάρουν την κοινή γνώμη (με έπιασε λογοτεχνικός οίστρος, κρατάτε με).
Η απάντηση είναι απλή: όλα αυτά τα γεγονότα, απο τον Ζαχόπουλο και την Siemens ως τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου με αφήνουν κομματάκι αδιάφορη.
Σε τι να δώσω σημασία και τι να με προβληματίσει? Μίζες και παρατράγουδα τόσο στον επιχειρηματικο όσο και στον πολιτικό κόσμο υπήρχαν πάντα και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, καθότι οι όλοι άνθρωποι, ανεξαρτήτου εθνικότητας, έχουν το μικρόβιο της διαπλοκής στο αίμα τους. Και μην ξεγελιόμαστε, μπορεί να μην μας αρέσει όλο αυτό το πανηγύρι, αλλά κανείς μας δεν έχει την διάθεση να κάνει κάτι να το αλλάξει, ίσως γιατί κατα βάθος όλους μας βολεύει αυτή η ανοργανωσιά και το ρουσφέτι. Πιστεύω ακράδαντα ότι η κοινωνία και η διακυβέρνηση είναι ο καθρέφτης αυτών που την αποτελούν. Όταν τα ίδια τα μέλη δεν μπορούν να βάλουν σε τάξη την ζωή τους και τις προτεραιότητές τους, δεν μπορούν να ιεραρχήσουν τις αξίες τους και να κρατήσουν τα πιστεύω τους, κανείς άλλος δεν θα το κάνει για αυτά και δεν θα τα πονέσει. Είναι όπως ακριβώς με το ανθρώπινο σώμα: αν τα κύτταρα δεν συνεργάζονται και νοιάζονται μόνο να βρουν τον τρόπο που θα φάνε το ένα το άλλο, το σώμα είναι ευάλωτο σε ιούς, ακόμη και στον θάνατο.
Η καθημερινότητά μας σκοτεινιάζει και βυθίζεται στην αγριότητα και την απανθρωπιά. Στο χέρι μας είναι να την κάνουμε χαρούμενη, γεμάτη αγάπη, μια αγκαλιά για όλους.
Το μόνο που έχω θα σχολιάσω, αφορά τον Χριστόδουλο: μπορεί για κάποιους να ήταν κάθαρμα, για άλλους καλός ιερέας, άλλοι να δυσαρεστήθηκαν με τον θάνατό του και άλλοι να γέλασαν κυνικά, αλλά ήταν ένας άνθρωπος , που υπέφερε απο την χειρότερη ασθένεια και που έσβησε, και οφείλουμε σεβασμό σε μια ψυχή που φεύγει, όποιος και αν είναι αυτός , είτε συμφωνούμε με τις απόψεις του είτε όχι.


Αυτά είχε να πεί ένα μικρό μελισσάκι με το χέρι στην καρδιά του. Και τώρα να το συγχωρείτε, αλλά θα πάει να βουτήξει την μουσουδίτσα του στο μέλι, μακριά απο τους λύκους της ζωής και την καταθλιπτική καθημερινότητα.

3 σχόλια:

Γιωργος_Κ είπε...

Γεια σου Μελισσοκόμα! :)
Ωραίο blog γλυκό σαν μέλι!
Αλήθεια, μήπως γνωρίζεις να μου πεις το εξής?
Πρόσφατα έφαγα μια κουταλιά μέλι θυμαρίσιο, όχι επώνυμο αλλά ενός μικροπαραγωγού από ένα γυάλινο βαζάκι (κι όχι γοβάκι!!!) της μαμάς, σαν παιδάκι που λιμπίστηκε το βάζο με τη μαρμελάδα ένα πράγμα, κι έβγαλα σε όλο μου το σώμα καντήλες!
Μάλιστα επισκέφτηκα και γιατρό για την αλεργεία τούτη, μιας και δεν μου είχε ξανασυμβεί! Δε με διαφώτισε όμως ο επιστήμονας ...εσύ μήπως? :)

Γιωργος_Κ είπε...

Το είδα το σχόλιο Δεσποινίς μελισσσούλα, θα σας απαντήσω εδώ! :)

Κατ' αρχήν το Παζάρι Βιβλίου στην πλατεία Κλαυθμώνος διαρκεί μέχρι τις 10 του Φλεβάρη και είναι ανοικτό από τις 10 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ, οπότε να βιαστείς, γιατί τα καλά "κομμάτια" θα τα πάρουν άλλοι! :)

Αγόρασα δοκίμιο περί ανάγνωσης του Μαρσέλ Προύστ, τους Ύμνους του Ορφέως σε μετάφραση της Τώνιας Μαρκετάκη, ένα υπέροχο παραμύθι με τον τίτλο "το λουλούδι που ήθελε να γίνει πεταλούδα" (για μένα αυτό εννοείται κι όχι για το ξαδερφάκι μου το μικρό!) καθώς και έναν πολυσέλιδο τόμο για τον Κώστα Καρυωτάκη, πλούσιο σε πληροφορίες για τον άνθρωπο Καρυωτάκη και τη ζωή του. ΤΕΛΕΙΑ ΟΛΑ!!!!

Το καλό με τις εκθέσεις αυτού του τύπου, είναι ότι έχεις μπροστά σου αμέτρητα βιβλία ΜΗ best seller, και αυτό είναι το θετικό της ιστορίας! Τα καλύτερα βιβλία είναι κρυμμένα, καταχωνιασμένα, σκονισμένα, άθικτα από ανθρώπινο χέρι και παραπεταμένα σε καλαθάκια με 2 ευρώ! :)

Τώρα όσων αφορά το άλλο για την αλεργεία από το μέλι ...ε, όχι να το παινευτείς, αλλά είσαι ειδική ρε παιδί μου!!!! :)
Ούτε ο επιστήμονας δε με διαφώτισε τόσο αξιόπιστα!

Να τα πούμε και στο msn όποτε θέλεις και με email, χαρά μου!

Donald είπε...

Καλημερα μελισσουλα...